FANDOM


Helska legenda o pochodzeniu nowofundlanda

Zaczyna się różnie. Jedni studiują literaturę, dzwonią do hodowli, zbierają pieniążki - inni działają pod wpływem impulsu, zauroczeni czarną, brązową czy też łaciatą kulką. Rzadziej trafia do domu dorosły już, nowy członek rodziny - duży, długowłosy pies, którego pochodzenie "rasowe" owiane jest mgłą legend i tajemnic.

Od starych rybaków z półwyspu helskiego usłyszeć można taką historię:

Hel był jeszcze wyspą, którą rządził jeden z pomorskich władców. Stary to był już człowiek, ale pogodny i radosny - jesień życia bowiem umilała mu obecność młodziutkiej jasnowłosej - córki Juraty, której rozkwitająca uroda budziła podziw wszystkich.

Sława Juraty dotarła na drugi brzeg Bałtyku i oto pewnej sztormowej nocy drużyna Wikingów z dalekiej Północy porwała ją na swe łodzie i poniosła hen, w morze. Ze swego rodzinnego domu - w tajemnicy, po kryjomu - zabrała Jurata prócz ojcowskiego medalionu tylko jedno - małe czarne stworzenie, psiaka, przez ojca jej podarowanego. Stał się on jej powiernikiem i stróżem, doszedł bowiem do rozmiarów dużych. Potężny i mocny, szacunek budził nawet w szeregach drużyny Rudobrodego.


Wyruszył Rudobrody na nowe podboje, zabrał brankę Juratę i psa - wziął na łódź ich oboje. Jurata już nie dziewczęciem, piękną kobietą się stała i swą urodą żądze w Wikingu rozbuchała. Tylko dzięki czarnemu, cnoty broniącemu, nie uległa sile morskiego wojownika. Żądze jednak były coraz silniejsze - rozkazał tedy Rudobrody zabić psa, aby w podboju Juraty nie stawał mu na drodze.

Ubłagała Jurata groźnego Wikinga, aby ten na banicję karę śmierci zamienił - tak tedy, gdy się zmierzchało, psa zostawili na nowo odkrytym lądzie, sami zaś pożeglowali dalej. Tej samej nocy Rudobrody do swej branki się udał, ta jednak śmiało z wysokiej burty w odmęty się rzuciła i zwycięstwa nad swym ciałem Wikinga pozbawiła.

Mówili cicho żeglarze Eryka, że z woli samego Odyna nie utonęła wcale dziewczyna. Podobno z boską pomocą umknęło dziewczę nocą, a w wodnej kipieli pomogli jej anieli. Inni zaś klną się na Thora, że czarów to była pora - czym bowiem to tłumaczyć, że jakieś czarne stworzenie pochwyciło dziewczę za dłonie i przemknąwszy grzbietem fali szybko zniknęło w oddali.

Fakt pozostaje faktem - na jednej z wysp północy, daleko od siedzib Wikingów, część tubylców ma dzisiaj blond włosy, psy zaś z ludźmi na równi rybaczą, a ratując tonących dań płacą - swego zdrowia czy życia.

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.